پا چشات عین بادمجون
می کارن
نه یکی نه دو تا یه هکتار زمین
می ره زیر کشت بادمجون که کاشته بشه پای چشم
اون وقت تازه تصمیم می گیرن که یکی یکی بچینن و بکنن خورشت
واسه همینه که پا چشام داره می سوزه
عین ماتحت بعضیا که فکر می کنن بادمجون کاری کار آسونیه
کاشتن یه طرفه و برداشتن یه طرف دیگه
بعدش هم می گی آخ جونم جون بادمجون
آی خدا جون
آی خدا جون
بپا بادمجوناي پاي چشم خلق الله مورد استفاده ی ديگه اي پيدا نكنه
يه جورايي مثلا تاثير كنه و واويلا ليلي
دوست دارم خيلي
مي بيني عجب گرفتار چه زندگي خري شديم؟

بعضی روزا نحسن
بعضی روزا هم قابل بحثن
حالا چی کار می شه کرد بعضی روزا رو که هم نحسن و هم قابل بحثن؟
حالا بیا و از نحسیشون کم کن
بالا در خونه ات پلاکت رو عوض کن و بزن
۱+۱۲
بعد خوشحال باش که هیچ اتفاقی نمی یفته
غافل از اون که نحسیش می خوره تو سرت
بعد می شه پر بحثای داغ داغ روز

هی آقای پرزیدنت
پلاک در خونه ات رو عوض کن
وگرنه من همان خارم که هستم

یعنی می شه داد زد و کسی صدات رو نشنوه؟
من که می خوام داد بزنم سر اون پرزیدنتی که می گه دنیا سهم الارث باباشه
دلم می خواد!
بوم کوتاه پیدا کردم!
به کسی چه ربط داره من عصبانی ام یا نه
بیا داد بزنیم
داد بزنیم
داد
ننه ی قلی داد
تخمک بو می داد
به من نمی داد
...
اینا به گمونم از سیاست فقط سیا بودنشو فهمیدن

آخ اگه مردی
آی اگه مردی
وای اگه مردی
هی اگه مردی
بیا شمع ها رو فوت کن

آخه بگو آدم نا حسابی مگه مردی به اینه که...
بگم؟ نه بگم؟

ای دل غافل که از مردی فقط دیش مونده
اونم بذار بالای پشت بوم پارازیت رو پارازیت
زرت بکشه به تموم هیکلت
سرطان بگیری
بمیری
و از مردی فقط مرش برات بمونه

آخ اگه مردی
وای اگه مردی
هی اگه مردی...
تا صد سال زنده باشی.

به گزارش خبرنگار بخش كتاب خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، به گفته‌ي مرشدي، مجموعه‌ي داستان «ماهي كه توت‌فرنگي‌ها سرخ مي‌شوند» در ابتدا 12 داستان را شامل مي‌شد و پس از اصلاحيه، دو داستان حذف و هفت داستان به مجموعه افزوده شد، كه در بررسي مجدد، يك داستان ديگر هم حذف شد.

او افزود، اصلاحيه‌هاي خواسته‌شده صورت گرفته و مجموعه‌ي يادشده در نهايت با 16 داستان براي تأييد نهايي و دريافت مجوز نشر از سوي نشر چشمه ارائه شده است.

مرشدي داستان‌هاي اين مجموعه را بيش‌تر اجتماعي توصيف كرد.

او همچنين گفت، داستان بلند «مرا زمين فرض كن» و مجموعه‌هاي داستان «ما تأسف‌آوريم ماريتا» و «رؤياي اين پاريسي ديوانه» را براي چاپ آماده دارد.

مرشدي از سويي، كتاب «روزمرگي‌هاي جمهوري» را شامل مجموعه‌ي نقدهايش بر شعرهاي حافظ موسوي به همراه مجموعه‌ي نقدهايي بر شعرهاي محمد شمس لنگرودي در كتابي ديگر و همچنين كتابي دربرگيرنده‌ي مصاحبه‌ي مفصلي با اين شاعر درباره‌ي مسائل اجتماعي و ادبيات (با همكاري احسان گرايلي) براي انتشار آماده دارد.

«روش‌هاي عملي براي لوپاخين ‌بودن» هم ديگر كتاب آماده‌ براي انتشار اوست.

بهاءالدين مرشدي متولد سال 59 است و پيش‌تر، كتاب «توفانی پنهان‌شده در نسيم»، گزيده‌ي شعرهاي محمد شمس‌ لنگرودي، را كه براي نوبت دوم از سوي نشر چشمه تجديد چاپ شده، منتشر كرده است.

چرا داد می زنی؟
منو گاز می زنی؟
اگه می خوای بری
چرا ساز می زنی؟

سگ ها لبخند نمی زنند
پارس می کنند.

من غمگنانه به روز پیش فکر می­ کنم که تو را محکوم کردم.
بی این­که تو را بشنوم.
تو را بفهمم.
تو را بدانم.
آه زندگی بدون حق دانستن،
بدون حق فهمیدن،
بدون حق فهمیده شدن.
آه ماریتای من هیچ وقت فهمیده نشد و به آسمان­ ها رفت.

من غمگنانه­ترین دروغ­های روز پیش­ام.
من سردرگم، در گریبان،
با چشم­های جمعه­ی پیش که به تو نگاه نمی­کند
از پس تمام ندانستن­هایم.
آه، زندگی با حق ندانستن.

این شعر علی نجفی همیشه با من است:

به آینده امیدوارم

 
فقط برای دل خودم
برای روزهایی که دارند تلخ می گذرند.

کمک... کمک...